"De nieuwe ICC Incoterms zijn een feit"

door: Valerie Kruijtzer op 19/09/19 in Haven, handel & logistiek , Handelsrecht ,

De ICC Incoterms zijn wereldwijd geaccepteerde en gehanteerde leveringsvoorwaarden en kunnen worden gebruikt door zowel de verkoper als de koper van goederen. De voorwaarden regelen de wijze van levering, welke partij verantwoordelijk is voor de in-/en uitklaring van de goederen, welke partij het transport dient te regelen en welke partij voor een verzekering zorg moet dragen. De ICC Incoterms zijn vooral bedoeld voor grensoverschrijdende leveringen (ondanks verschillende rechtstelsels en daarmee andere wetten die in de landen van verkoper en koper van toepassing zijn, kiezen partijen met een Incoterm voor een wijze van levering die in beide landen hetzelfde betekent), maar ook als de goederen de landsgrenzen niet over gaan kunnen bepaalde Incoterms worden gehanteerd. Denk dan met name aan de Incoterms ‘Ex Works’ (af fabriek) en ‘Delivered at Place’ (geleverd ter bestemming): beide Incoterms die geen regeling bieden voor de in- of uitvoer van goederen.  

Wat is er straks anders?

De nieuwe Incoterms zijn opgesteld door een werkgroep (de zgn. ’Drafting Group’) waarin voor het eerst vertegenwoordigers uit China en Australië zitting hebben genomen. Gelet op de toenemende handel met (vooral) China kan dit (bijna) geen toeval zijn.

Nieuw is de wijziging van DAT (‘Delivered At Terminal’) naar DPU (‘Delivered at Place Unloaded’ – geleverd ter bestemming en gelost). De inhoud van deze Incoterm is hetzelfde gebleven, de werkgroep heeft de naam van de Incoterm gewijzigd om een beter onderscheid te kunnen maken met de Incoterm DAP (‘Delivered At Place’ – geleverd ter bestemming). Voorheen werden het oude DAT en DAP namelijk nogal eens door elkaar gehaald. Door ‘terminal’ te vervangen in ‘unloaded’, moet duidelijk zijn dat als partijen voor DPU kiezen, de goederen óók gelost moeten worden door verkoper en dat het risico pas op koper overgaat als dit daadwerkelijk is gebeurd.

Een aantal Incoterms gingen ervan uit dat verkoper aan zijn verplichtingen had voldaan zodra deze had geleverd aan de transporteur van koper (denk bijvoorbeeld aan FCA, ‘Free Carrier’ – vrachtvrij tot vervoerder, en DDP, ‘Delivered Duty Paid’ – geleverd rechten betaald). Omdat het in de praktijk echter steeds vaker voorkomt dat het transport door partijen zelf wordt verzorgd, in plaats van door derden, zijn een aantal Incoterms op dat punt gewijzigd.

Tot slot is nieuw dat partijen onder de nieuwe Incoterms afspraken kunnen maken over veiligheid gerelateerde verplichtingen (denk aan vervoer van chemicaliën, wie draagt het risico?) en wie daar de kosten van draagt.

Wat nu?

De invoering van de nieuwe Incoterms biedt een natuurlijk moment om tegen het licht te houden of jouw bedrijf wel de juiste (denk aan de wijziging van DAT in DPU) en meest voordelige Incoterm hanteert. En sluiten jouw in-/verkoopovereenkomsten en/of algemene inkoop-/ en/of verkoopvoorwaarden wel aan bij de daarin gekozen Incoterm? Zo is het goed om te weten dat de D- en F-terms niet bepalen wie de verzekering van het transport regelt en dat dit dus – wil je daar afspraken over maken – in de contracten en/of algemene voorwaarden zelf terug moet komen. Verder regelen de Incoterms niet wanneer sprake is van eigendomsoverdracht. Wil je als verkoper niet dat koper het eigendom van de goederen verkrijgt bij aflevering? Beding dan een eigendomsvoorbehoud. Wij helpen je uiteraard graag bij het checken en zo nodig aanpassen van je overeenkomsten en algemene voorwaarden.

vRAGEN?

Heb je vragen? Neem gerust contact op met mij, Valerie Kruijtzer, of met mijn collega Jochem van de Giessen. We denken graag met je mee!

Meer publicaties over dit onderwerp

reageren of vragen?

Vul de tekst die hieronder wordt weergeven in:


Reacties