Alimentatie en faillissement

In de jurisprudentie is bepaald dat een alimentatieplichtige, waarop de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van toepassing is, in beginsel over onvoldoende draagkracht beschikt om alimentatie te betalen.

De alimentatieplichtige kan in dat geval immers slechts beschikken over een door de rechter-commissaris vrij te laten bedrag, teneinde in het eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Het restant wordt “gespaard” ten behoeve van de schuldeisers van de alimentatieplichtige. Dit bedrag is doorgaans zelfs onder het bijstandsniveau gelegen, waardoor de alimentatieplichtige niet voldoende draagkracht heeft om alimentatie te kunnen voldoen.

Deze lijn kan ook worden doorgetrokken voor het geval de alimentatieplichtige gefailleerd is. Ook in geval van een faillissement, geldt dat, net als bij de schuldsaneringsregeling, de alimentatie voor de duur van het faillissement in beginsel op nihil wordt gesteld.

In beide gevallen is dit slechts anders, indien er in het vrijgelaten inkomen rekening is gehouden met de alimentatie.